Τα Ιδρυτικά Μέλη της ΕΣΟΑ
(1912 – 1994) Μόνιμος Αρχηγός των Ολυμπιακών Αποστολών στους χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες, με 6 παρουσίες. Δικηγόρος στον Άρειο Πάγο. Πρόεδρος της Ομοσπονδίας Χιονοδρομίας και Ορειβασίας (ΕΟΧΟ). Αντιπρόεδρος της Διεθνούς Ένωσης Ορειβατικών Συνδέσμων (U.Ι.Α.Α), μέλος της ΕΟΕ, Πρόεδρος της ΔΟΕ, μέλος του ΣΕΓΑΣ κλπ. Υπήρξε πρόδρομος των αθλημάτων Χιονοδρομίας και Ορειβασίας με τεράστια συμβολή στην ανάπτυξή τους. Έγραψε πολλά άρθρα σε εφημερίδες και περιοδικά για το χειμερινό αθλητισμό. Ήταν ένας γνήσιος φυσιολάτρης που για τη δραστηριότητά του αυτή τιμήθηκε με πολλά βραβεία και διακρίσεις.
ΑΠ (1918 – 1998). Πρωταθλητής Σκοποβολής κατά τα έτη 1955 – 1965. Αγωνίσθηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ρώμης το 1960 στα αγωνίσματα Τυφεκίου «Πρηνηδόν» και «3 στάσεων». Προκρίθηκε μετά σειρά εσωτερικών και διεθνών αγώνων όπου υπερίσχυσε των Μάνθου, Λαφαζάνη κ.α. Υπηρέτησε επί δεκαετίες στην Αστυνομία Πόλεων όπου έγινε αρχιφύλακας. Το ταλέντο του αναδείχθηκε από το πολεμικό όπλο στη διάρκεια του Β΄ΠΠ και της κατοχής, από όπου μετεπήδησε στο Τυφέκιο ακριβείας των 22΄΄. Ακολούθως μετά το τέλος της καριέρας του και τη συνταξιοδότησή του παρέμεινε στη ΣΚΟΕ ως τεχνικός υπεύθυνος, μαζί με τους παλαιούς συναδέλφους του Μπέλμπα, Ευαγγελίου κλπ. Υπήρξε σεμνός, προσεκτικός, υπηρεσιακός, ένα απλό αλλά άψογο μέλος της σκοπευτικής οικογένειας.
ΑΟΠΦ: Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1934 και μετείχε σε 3 Ολυμπιακούς Αγώνες: Μελβούρνη 1956, όπου κατέκτησε την 8η θέση στη σφαιροβολία με επίδοση 16.56, Ρώμη 1960 (16.44) και Τόκιο 1964 (13ος με 16.87). Άρχισε αθλητισμό το 1953 και το 1954 σημείωσε το πρώτο εθνικό ρεκόρ του, από τις αμέτρητες καταρρίψεις του, με 15.59. Συνέχισε τις βελτιώσεις του μέχρι το 1964 όπου έφθασε την Πανελλήνια επίδοση στη σφαίρα στα 18.21, ενώ στο δίσκο σημείωσε 55.17. Αρχικά αφοσιώθηκε στη σφαιροβολία όπου έριχνε με ορθόδοξο στυλ. Ακολούθως άρχισε να εφαρμόζει τεχνική «Ο Μπράιεν» και να επιδίδεται και στη δισκοβολία.
Είχε σπάνια σωματικά προσόντα, όπως επίσης σεμνότητα, προσήλωση και προσαρμοστικότητα. Άπειρες οι νίκες του στους Βαλκανικούς Αγώνες, Μεσογειακούς, Παγκόσμιους Φοιτητικούς κλπ. Φυσικά ήταν ο πρώτος Έλληνας που πέρασε τα 16μ. τα 17μ. και τα 18μ. σε μια εποχή όπου όχι μόνο δεν υπήρχε σκέψη για αναβολικά, αλλά και η διατροφή δεν ήταν απόλυτα ικανοποιητική για το σωματότυπο ενός ερασιτέχνη πρωταθλητή ρίψεων. Το 1961 αναδείχθηκε αθλητής της χρονιάς από τον ΠΣΑΤ.
ΑΕΝ. Γεννήθηκε το 1938. Μετείχε το 1960 στους Ολυμπιακούς της Ρώμης στην Κωπηλασία. Μέλος της περίφημης τετρακώπου, την οποία αποτελούσαν ο ίδιος και οι Καλομπράτσος, Συμπόνης και Πολυζώης. Επί σειρά ετών πρωταθλητής Ελλάδος στα αγωνίσματα κωπηλασίας της κατηγορίας ανωτέρων. Ακολούθως ως αρχικελευστής έγινε αρχηγός και εκπαιδευτής της Εθνικής Ομάδας ανδρών και εφήβων στον Πόρο, εκεί όπου είχε αρχίσει από μικρός την αθλητική του καριέρα, στη Σχολή Ναυτοπαίδων.
ΠΓΣ.(1916 – 1991). Ξιφομάχος του Πανελληνίου, μέλος της ισχυρής Ολυμπιακής οπλομαχητικής ομάδας που μετείχε το 1948 στους αγώνες του Λονδίνου. Στα αρχεία της ΕΟΕ αναφέρεται ως Λεωνίδας, ενώ το ορθόν είναι Λυκούργος. Υπήρξε ξιφομάχος της προπολεμικής περιόδου, της εποχής των πρωτοπόρων, με πλούσια ελληνική παρουσία σε όλους τους Ολυμπιακούς Αγώνες εκτός του 1932. Ο Χριστογιαννόπουλος ειδικευόταν περισσότερο στο αγώνισμα της Σπάθης, αντίθετα με τον φίλο και συναθλητή του στον ΠΓΣ που ειδικευόταν στο ξίφος Άσκησης και Μονομαχίας. Μόνον οι δυο αυτοί ξιφομάχοι ήσαν ιδρυτικά μέλη της ΕΣΟΑ.
ΠΓΣ (1915 – 1996). Γεννήθηκε στην Αθήνα. Μετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου το 1948 και της Μελβούρνης το 1956. Στο πιστόλι ακριβείας (1948) και ταχύτητας (1948 και 1956), (21ος με 553/600). Μυήθηκε στη Σκοποβολή από την οικογένεια Βήχου. Πολυσύνθετος αθλητής και πολύπλευρος σκοπευτής. Αθλητής Στίβου, ξιφομάχος, θιασώτης του Μοντέρνου Πένταθλου, φίλος της άσκησης. Πρωταθλητής σε όλα τα αγωνίσματα Σκοποβολής από το περίστροφο και τα πιστόλια μέχρι τα τυφέκια και ελεύθερο όπλο. Διετέλεσε Αντιπρόεδρος της ΣΚΟΕ, προπονητής της Εθνικής Ομάδας σκοποβολής, από αγάπη στο άθλημα, άριστος ορθοπεδικός χειρουργός με μεγάλη προσφορά στον πόλεμο της Αλβανίας, αλλά και στους αθλητές που προσέτρεχαν σ’ αυτόν. Θαυμάσιος τύπος, είχε τις δικές του θέσεις για τη ζωή. Αγαπούσε να διδάσκει τους νέους, ν’ αδιαφορεί για τα διοικητικά τερτίπια, να δημιουργεί ευχάριστη ατμόσφαιρα, να είναι δίκαιος παντού και με όλους. Ακόμη μαχητικός αλλά όχι πεισματάρης. Η τέλεια έκφραση του gentleman, του γνήσιου ευπατρίδη.
Α.Ο ΜΙΛΩΝ. (1912 – 1993). Μετείχε των Ολυμπιακών Αγώνων του Βερολίνου το 1936 στην Πυγμαχία, στην κατηγορία των 78 κιλών, καθώς ήταν εύσωμος. Περισσότερο γνωστός ως Ιβάν (έτσι αναφέρεται στο Καταστατικό του 1987), πουθενά όμως δεν μνημονεύεται στα αρχεία της ΕΟΕ. Αυτό διότι προήρχετο από την Αλεξάνδρεια όπου γεννήθηκε με πατέρα τον Έλληνα Στέφανο Ψιάκη. Αργότερα ήρθε στην Ελλάδα και γράφτηκε στο Μίλωνα. Τότε (όπως και σήμερα) αρκετοί Έλληνες του εξωτερικού ενίσχυαν τον αθλητισμό μας. Ιδίως στο Μποξ, όπου υπήρχε μια συγκεχυμένη κατάσταση μεταξύ επαγγελματιών και ερασιτεχνών. Στο παρελθόν είχαμε διάφορες συμμετοχές στους Ολυμπιακούς Αγώνες (όπως π.χ ο Ε. Γνευτός το 1924, ο Γ. Κλάδης το 1928, ο Ν. Μαστορίδης το 1932 κλπ., που δεν προήρχοντο από Συλλόγους της Ελλάδας), ενώ αργότερα πυγμάχοι χαρακτηριζόμενοι ως επαγγελματίες (!) όπως οι Αφοι Λαμπίδη, ο Γιάννης Παπαδόπουλος, ο Αντωνόπουλος κλπ. δεν έλαβαν μέρος στους Ολυμπιακούς Αγώνες.
Επιστροφή...
