Ολυμπιακοί Αγώνες Και Κίνδυνοι Δεοντολογίας


Ο ΣΕΟ και το ΕΚΕΑΔ διοργάνωσαν στη Δημοτική Πινακοθήκη Πειραιά, Επιστημονικό Συμπόσιο με θέμα: «Ηθική στον Αθλητισμό».

Στα πλαίσια του Συμποσίου ο Αντιπρόεδρός μας Ιωάννης Παληός ανέπτυξε με ιδιαίτερη επιτυχία το θέμα: «Ολυμπιακοί Αγώνες και κίνδυνοι Δεοντολογίας» από το οποίο παρουσιάζουμε τις κυριότερες περικοπές:

« Όπως κάθε σύγχρονος πολύπλοκος οργανισμός, ιδιωτικός ή δημόσιος, π.χ. κυβερνήσεις, πανεπιστήμια, εταιρείες, συνδικαλιστικές ενώσεις, αθλητικά σωματεία, έτσι και η ΔΟΕ, για την ορθή και αποτελεσματική διακυβέρνησή της και την διασφάλιση των αξιών και της μακροημέρευσης του Ολυμπισμού, έχει αναθέσει στην Επιτροπή Δεοντολογίας την θέσπιση και τήρηση των κανόνων του Ολυμπιακού Κινήματος.

Η Επιτροπή έχει ευθύνη να προσδιορίζει και να επικαιροποιεί κάθε φορά το πλαίσιο των ηθικών αρχών, στις οποίες περιλαμβάνεται ο Κώδικας Δεοντολογίας (Code of Ethics), που βασίζεται στις αξίες και αρχές που υιοθετούνται με τον Ολυμπιακό Καταστατικό Χάρτη.

Χωρίς αναφορά σε επιμέρους Κανόνες Δεοντολογίας επιχειρώ στη συνέχεια της εισήγησής μου μια κατηγοριοποίηση των κινδύνων από την δράση του Ολυμπιακού Κινήματος.

Οι πρώτες σκέψεις όλων μας, μάλλον οδηγούν αναπόδραστα στους κινδύνους οι οποίοι αναφέρονται στους πρωταγωνιστές, που δεν είναι άλλοι από τους αθλητές και τις αθλήτριες.

Αντίθετα εγώ θεωρώ σημαντικότερους και παραθέτω μια ανάστροφη σειρά κινδύνων, που μπορεί να προέρχονται από τη συμπεριφορά Κυβερνήσεων και Ηγεσίας του Ολυμπισμού, που κατά γενική παραδοχή πρέπει να δίδουν από την κορυφή τον τόνο και την ύψιστη σημασία τήρησης των ηθικών αξιών και της αμερόληπτης και άνευ διακρίσεων διαχείρισης των υποθέσεων του Κινήματος, ώστε, να παραδειγματίζουν τους λοιπούς συντελεστές του.

ΑΡΝΗΤΙΚΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ

Ο Συγγραφέας Davit Miller στην «Επίσημη Ιστορία των Ο.Α. και η ΔΟΕ, από την Αθήνα στο 1894 στο Λονδίνο 2012» παραθέτει παραδείγματα κινδύνων που απειλούν τον Ολυμπισμό, τα οποία σταχυολογώ και αναλύω στη συνέχεια κατά κατηγορία:

1. Σωβινισμός/Εφησυχασμός Κυβερνήσεων:

  • Αφετηρία έχουν ματαιόδοξες επιδιώξεις και αμετροεπείς δαπάνες χωρών ή κρατικών οργανισμών, που χρησιμοποιούν αθέμιτα μέσα για την ανάληψη της οργάνωσης των Ο.Α.
  • Υπερτονισμός της πολιτιστικής και αθλητικής υπεροχής τους, με την πάση θυσία και αντί κάθε τιμήματος κατάκτηση όσων το δυνατόν περισσότερων μεταλλείων.
  • Εφησυχασμός και παράλειψη λήψης μέτρων προστασίας της ευγενούς άμιλλας και του ευ αγωνίζεσθε.
  • Ακόμη και συνδρομή σε απόπειρες απόκρυψης συντελούμενων παραβάσεων των κανόνων δεοντολογίας και πιστεύω πώς αντιλαμβάνεστε τι εννοώ , χωρίς να γίνουν ειδικές αναφορές και κατονομασία παρόμοιων συγκεκριμένων περιστατικών.
  • Το Ολυμπιακό πνεύμα υποτάσσεται σε αρκετές περιπτώσεις στην υπερβολική εθνική φιλοδοξία.

2. Αντιδεολογική Συμπεριφορά Στελεχών Ολυμπιακού Κινήματος.

Όχι λίγες φορές, όμως, δύσκολα και σπάνια αναδεικνύονται ασύμβατες με τα Ολυμπιακά ιδανικά και τις ευγενικές παραδόσεις του Ολυμπισμού, συμπεριφορές στελεχών του, ακόμη και στη κορυφή της ιεραρχίας (π.χ. αποδοχή υλικών και άλλων αμοιβών, ευτυχώς από ελάχιστα μέλη της ΔΟΕ, για την υποστήριξη υποψήφιων πόλεων στην ανάληψη διοργάνωσης αγώνων, αθέμιτος επηρεασμός κριτών και διαιτητών για ευνοική υποστήριξη αθλητών των χωρών τους, και ομοίως για την επιβολή ή μη κυρώσεων σε αθλητές φίλιων χωρών, βεβαίως με αμοιβαιότητα, εκμετάλλευση της θέσης τους στο Ολυμπιακό κίνημα για εξασφάλιση προνομίων και πολιτική και κοινωνική ανέλιξή τους)

Είναι μερικές από τις περιπτώσεις παραβάσεων δεοντολογίας αθλητικών στελεχών, στις οποίες μπορεί να υποπέσουν τα μέλη της ΔΟΕ, Στελέχη Εθνικών Ολυμπιακών Επιτροπών, Προπονητές και επιστημονικό δυναμικό υποστήριξης των αθλητών τους

3. Στην τελευταία κατηγορία κατατάσσονται όπως προανέφερα οι πρωταγωνιστές των αγώνων, αθλητές και αθλήτριες.

Πολλές φορές είναι τα αθώα θύματα των υπερβολών και των άκριτων πρωτοβουλιών των δύο προηγούμενων κατηγοριών.

Κίνδυνοι φαρμακοδιέργησης, αντιαθλητική και αντικοινωνική συμπεριφορά έναντι ανταγωνιστών τους, των διαιτητών, κριτών και διοικητικών στελεχών, συγκροτούν τον πυρήνα των παραβάσεων του Κώδικα Δεοντολογίας από τους αθλητές.

Παραβάσεις που δεν θα συνέβαιναν αν οι συντελεστές των δύο προηγούμενων κατηγοριών, ασκούσαν με επιμέλεια τα καθήκον ορθής διαπαιδαγώγησης και καθοδήγησης των αθλητών.

ΘΕΤΙΚΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ

Στον αντίποδα των παρά πάνω αντιδεοντολογικών συμπεριφορών που συνιστούν τεράστιο κίνδυνο και δυναμιτίζουν τα θεμέλια του Ολυμπισμού, βρίσκονται εμπνευσμένοι ηγέτες και απαράμιλλοι αθλητές, που υπηρετούν με άψογο τρόπο τον Ολυμπισμό και συμβάλλουν στην υλοποίηση των ευγενικών του σκοπών.

Ο σημερινός Πρόεδρος της ΔΟΕ Ζαγκ Ρογκ, Ιατρός και Ολύμπιαν της Ιστιοπλοΐας, θεωρώ πως με την πολύ σοβαρή και αποτελεσματική ηγεσία του στην τελευταία οκταετία αποτελεί το φωτεινό παράδειγμα ανιδιοτελούς, αμερόληπτου και απαράμιλλου «πρωθιερέα» του Ολυμπισμού.

Επίσης Ολύμπιανς σαν τoυς πολυμεταλλειούχους Michael Johnson, Michael Phelps, Alexander Popov, την Ολυμπιονίκη του Σίδνευ Cathy Freeman και τον Βρετανό Steve Redgrave τα ονόματα των οποίων ανακαλώ πρόχειρα στην μνήμη μου, τιμούν και δοξάζουν τον Ολυμπισμό».