Δώριζας Μιχαήλ

ΑΘΗΝΑ 1906

Ο ΡΙΠΤΗΣ ΜΙΧΑΗΛ ΔΩΡΙΖΑΣ
ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟΣ ΣΤΙΣ ΗΠΑ

Ο καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Φιλαδέλφειας Μιχάλης Δώριζας (1888 – 1957) υπήρξε ένας από τους πρώτους ηγέτες του πνεύματος και της εκπαίδευσης από το χώρο των Olympians. Ακολούθησαν και άλλοι Πανεπιστημιακοί όπως ο Ιωάννης Γεωργιάδης (προερχόμενος από την Ξιφασκία), ο Γρηγόρης Λαμπράκης (Στίβος), οι πλέον πρόσφατοι Σπύρος Μακριδάκης (Ιστιοπλοΐα), Αντώνης Κουνάδης (Στίβος), Σταύρος Τζιωρτζής (Στίβος)  και άλλοι.

Ο Μιχαήλ Δώριζας γενν. στην Κωνσταντινούπολη και μετείχε των Ολυμπιακών Αγώνων 1906, 1908 στο Λονδίνο και 1912 στη Στοκχόλμη. Στην Αμερική έφυγε αμέσως μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Σουηδίας και καθώς ήταν μόλις 25 χρόνων συνέχισε τις σπουδές με στόχο την Ακαδημαϊκή καριέρα στο χώρο των Μαθηματικών και της Γεωγραφίας, η οποία ήταν η μεγάλη του αγάπη. Αθλητισμό έκανε μόνο για 8 περίπου χρόνια, από τα 16 – 17 μέχρι τα 24 περίπου, αλλά είχε τόσα σωματικά προσόντα που κατέρριψε ελληνικά ρεκόρ (Ακόντιο, Δίσκο, Σφαίρα, Λίθο) και κατέκτησε 2 Ολυμπιακά Μετάλλια. Το Χάλκινο το 1906 στην Αθήνα στη Λιθοβολία με 18.58 και το Ασημένιο στον Ακοντισμό το 1912 με 53.14, που μάλιστα αποτελούσε Πανελλήνιο ρεκόρ. Ο Δώριζας ήταν παιδί της Επταλόφου Ελληνομάνας Κωνσταντινούπολης, έχοντας αρχίσει τις σπουδές του στη «Ροβέρτειο»  και στην Μεγάλη του Γένους Σχολή.

Οι αγωνιστικές επιτυχίες του Μιχ. Δώριζα:

1ος Πανελληνιονίκης 13 φορές. Στη Σφαιροβολία το 1910 με 13.04 και το 1912 με 12.45. Στη Δισκοβολία το 1907 με 40.35, το 1908 με 38.53, το 1910 με 38.83 και το 1912 με 38.20. Στον Ακοντισμό το 1910 με 48.90. Στην Ελληνική Δισκοβολία το 1907 με 33.49, το 1908 με 43.34, το 1910 με 33.86 και το 1912 με 33.73. Στη Λιθοβολία το 1912 με 19.18 και στο Πένταθλο το 1907 με 12β.

Πανελλήνια ρεκόρ στη Σφαιροβολία το 1910 με 13.28 και στη Δισκοβολία το 1907 με 40.34.5 και το 1910 με 40.40.