Εξάρχου Αγγελική

ΠΕΚΙΝΟ 2008

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΜΙΑΣ ΖΩΗΣ
ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΕΞΑΡΧΟΥ

Ολυμπιάδα. Αγώνας. Προσπάθεια. Υπερηφάνεια. Πολλές αναμνήσεις έρχονται στο νου μου στο άκουσμα των Ολυμπιακών Αγώνων. Σα να μην πέρασε μια μέρα είναι , γιατί έτσι αισθάνεσαι  για γεγονότα που ξεπερνούν την καθημερινότητα και υπήρξαν καθοριστικά στη ζωή  και την εξέλιξή σου. Και τί πιο γόνιμο από το να μοιράζεσαι τέτοιες σκέψεις και εμπειρίες.

Πώς φτάνει κανείς στην κορυφαία αθλητική διοργάνωση θα αναρωτιέται κανείς. Θα απαντούσα ότι τίποτα δε χαρίζεται παρά μόνο κατακτιέται. Ονειρεύεσαι εκεί που επιθυμείς να φτάσεις και τελικά γίνεσαι άξιος να το ζήσεις. Αυτός είναι ο μοναδικός τρόπος να απολαύσεις τις επιτυχίες των κόπων σου και να διδαχθείς από τη σοφία  και τις  παγκόσμιες αξίες που διέπουν τον Αθλητισμό.

Ζεις το ταξίδι και τελικά φτάνεις στον προορισμό όπου βρίσκεσαι εσύ και χιλιάδες ακόμα αθλητές. Είναι νομίζω συγκλονιστικό ότι βρίσκεσαι ανάμεσα σε ανθρώπους από όλες τις  ηπείρους, όλες  τις φυλές, όλες τις κουλτούρες της γης με κοινές όμως επιδιώξεις και στόχους. Είμαστε όλοι διαφορετικοί αλλά ίσοι με τα ίδια δικαιώματα στην ευκαιρία, στη νίκη, στην ισότητα ` συνθήκες τις οποίες  οφείλουμε να υπερασπιζόμαστε.

Συμπερασματικά θα έλεγα ότι η συμμετοχή μου στους Ολυμπιακούς Αγώνες κατέχει ιδιαίτερη θέση στο μυαλό και την καρδιά μου για τους παραπάνω, εν συντομία αναπτυγμένους, λόγους. Επιπλέον, πιστεύω ότι θα έπρεπε να είναι προτροπή όλων η καλλιέργεια του Ολυμπιακού Πνεύματος διότι αποτελεί πυλώνα  πολιτισμού, ιστορίας και παιδείας.