Η Γυμναστική

ΣΕΟΥΛ 1988

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΗ
ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΣΤΟΥΣ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥΣ

Μια τεράστια χρονική ανάπαυλα ακολούθησε την πληθωρική συμμετοχή μας στη Γυμναστική των Α’ Ολυμπιακών Αγώνων του 1896. Δεν μετείχαμε, στο άθλημα αυτό το 1900 και το 1904 ενώ βεβαίως είχαμε και πάλι παρουσία στη Μεσο – Ολυμπιάδα των Αθηνών το 1906, με επιτυχίες μάλιστα, αλλά αυτό δεν ήταν αρκετά ενθαρρυντικό για τη δαπανηρή συμμετοχή μας στις μετέπειτα μακρινές Ολυμπιακές διοργανώσεις του Λονδίνου, της Στοκχόλμης κ.λ.π.

Άλλωστε καθώς περνούσαν τα χρόνια η πρόοδος των ξένων ήταν ιδιαίτερα μεγάλη – πάντα στη Γυμναστική – ενώ εμείς περιοριζόμεθα στις  ομαδικές σχολικές γυμναστικές σουηδικές ασκήσεις.

Τολμήσαμε να δοκιμάσουμε την τύχη μας το 1988 στη Σεούλ με 3 μικρές αθλήτριες. Την Παναγιώτα Τσιτσέλα στο ατομικό σύνθετο της Ρυθμικής και τις Μαρία Αλεβίζου και Φωτεινή Βαρβαριώτου στην Ενόργανη. Την καλύτερη εμφάνιση πραγματοποίησε η Μαρία Αλεβίζου που κατετάγη 21η. Αυτό μας έδωσε ελπίδες ότι, με την αποκτηθείσα πείρα θα μπορούσαμε να επιτύχουμε πολύ καλύτερες θέσεις στο μέλλον. Επίσης η Παναγιώτα Τσιτσέλα αγωνίσθηκε θαυμάσια και κατέλαβε την 35η θέση. Ασφαλώς αποτελεί επιτυχία μας πως πριν παρέλθει μεγάλο χρονικό διάστημα έφθασαν τα κορίτσια μας το 2000 στο Σίδνεϋ να κατακτήσουν το Χάλκινο Μετάλλιο στο ανσάμπλ της Ρυθμικής Γυμναστικής. Ήσαν η Ειρ. Αϊνδιλή, Ευαγγ. Χριστοδούλου, Μαρία Γεωργάτου, Ζαχαρούλα Καριάμη, Άννα Πολάτου και η Χαρίκλεια(περισσότερο γνωστή ως Κλέλια) Πανταζή. Στους ίδιους Αγώνες είχαμε και την 7η θέση από την Ευμορφία Ντονά με 9.766β. στο σύνολο των τεσσάρων αγωνισμάτων της Ρυθμικής Γυμναστικής (σχοινάκι, κορίνες, μπάλες, κορδέλες). Οι επιτυχίες μας στις μικρές γυμνάστριες συνεχίσθηκαν και το 2004 με τις Χρηστίδου – Χρονοπούλου – Ευθυμίου – Κακίου – Μαγνυσαλή – Στεριανή Πανταζή (αδελφή της Κλέλιας) να καταλαμβάνουν την 5η θέση στο Ομαδικό της Ρυθμικής, ανάμεσα από 10 ομάδες. Φυσικά οι επιτυχίες των ανδρών είναι μεγαλύτερες, περισσότερες και πλέον ιστορικές καθώς άρχισαν από το 1896 και συνεχίσθηκαν με πάλι χρυσή πρώτη θέση μετά 100 χρόνια το 1996.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΙΒΕΡΗΣ