Κανελλόπουλος Κανέλος

ΜΟΣΧΑ 1980

ΚΑΝΕΛΟΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ
ΠΟΔΗΛΑΤΗΣ ΚΑΙ ΖΩΓΡΑΦΟΣ

Πρωταθλητής Ποδηλασίας, πρωτοπόρος ιπτάμενος ανεμοπόρος με ποδηλατούμενο όχημα, εκλεκτός ζωγράφος με ειδικότητα στις Βυζαντινές Αγιογραφίες κ.λ.π κ.λ.π Είναι ο πρωταθλητής μας που αγωνίσθηκε στους Ολυμπιακούς της Μόσχας ενώ το 1978 σε μια αυτοβιογραφία του της εποχής είχε σημειώσει:

«Γεννήθηκα στις 25 Απριλίου 1957στα Βραχνέικα Πατρών. Ο πατέρας μου είναι ελαιοχρωματιστής και η μητέρα μου μοδίστρα, παράλληλα όμως ασχολούνται και με αγροτικές εργασίες. Έχω και μια αδελφή μαθήτρια Λυκείου.

Το Δημοτικό το έβγαλα στα Βραχνέικα και Γυμνάσιο πήγα στο Γ’ Γυμνάσιο αρρένων Πατρών, όπου αποφοίτησα με τον ικανοποιητικό βαθμό 17.

Το ποδήλατο μου άρεσε πολύ από μικρό παιδί, αλλά δεν είχα δικό μου. Στα 14 χρόνια μου ο πατέρας μου μου έκανε δώρο ένα κοινό ποδήλατο και ένα χρόνο αργότερα μετά από οικονομίες μου αγόρασα το πρώτο μου αγωνιστικό. Την 1Η Ιουλίου 1973 γράφτηκα στον Ποδηλατικό Όμιλο Πατρών και από εκείνη την ημέρα δόθηκα ολοκληρωτικά στο αγαπημένο μου άθλημα. Το ίδιο έτος (1973) έτρεξα στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα και ήρθα 16ος.

Το 1974 στο πρωτάθλημα της Β’ κατηγορίας Αθηνών κέρδισα την πρώτη θέση.

Το 1975 έλαβα μέρος στη Βουλγαρία με την Εθνική μας Ομάδα των νέων.

Το 1976 ήμουνα βασικό στέλεχος στην Εθνική Ανδρών, αλλά έτρεχα και σαν έφηβος.

Στους Βαλκανικούς Αγώνες στη Σόφια τον Ιούλιο του 1976 κέρδισα το Βαλκανικό Πρωτάθλημα Νέων. Τον ίδιο χρόνο κέρδισα το Πρωτάθλημα Α’ κατηγορίας Αθηνών και ήρθα δεύτερος στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα δρόμων και δεύτερος στα χιλιόμετρα Πίστας. Το 1977 στους Βαλκανικούς Αγώνες στη Ρουμανία έτρεξα στο ομαδικό αγώνισμα των 100 χιλιομέτρων όπου η ομάδα μας ήρθε δεύτερη.

Στις 20 Μαΐου 1978 κέρδισα το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Δρόμου 125 χιλιομέτρων. Το Σεπτέμβρη του 1978 στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Πίστας ήρθα 2ος στα 200 μέτρα, 2ος στα 100 μέτρα και πρώτος στα 4 χιλιόμετρα με νέο Πανελλήνιο ρεκόρ 5’17’’4. Εκτός  από τα Πρωταθλήματα που ανέφερα έχω λάβει μέρος και σε άλλες διοργανώσεις όπου ερχόμουνα πάντα μεταξύ των πρώτων. Θα πρέπει εδώ να σημειώσω ότι συγχρόνως με το άθλημα τελειώνοντας το Γυμνάσιο μπήκα στη Γυμναστική Ακαδημία, από όπου φέτος παίρνω πτυχίο. Την ποδηλασία την διάλεξα για να ασχοληθώ όχι κατόπιν σκέψης, αλλά επειδή με «τραβούσε» σαν άθλημα. Σήμερα διαπιστώνων ότι κανένα άλλο σπορ δεν θα μου πρόσφερε τη χαρά και τις συγκινήσεις όσο αυτό. Όσον αφορά το ρόλο του Αθλητισμού σε μια κοινωνία πιστεύω ότι αυτός ο ρόλος είναι σπουδαίος και κατά τη γνώμη μου όλοι οι άνθρωποι πρέπει να αθλούνται. Και αυτό γιατί ο αθλητισμός προάγει τις λειτουργίες του ανθρώπινου σώματος και βοηθάει στην υγεία με το να έχεις σωστό σώμα και καθαρό πνεύμα. Όταν, επίσης ο αθλούμενος λαμβάνει μέρος σε αγώνες αναπτύσσει την ευγενή άμιλλα, την εξυπνάδα, την ομαδική συνεργασία και γενικά μαθαίνει να είναι σωστός στις σχέσεις του με τους άλλους ανθρώπους. Η επικρατούσα κατάσταση του αθλητισμού σήμερα μπορώ να πω ότι εκτός του Ποδοσφαίρου, είναι προβληματική και τα προβλήματα αυτά είναι κοινά για όλα τα αθλήματα. Στην Ελλάδα ο αθλητισμός είναι πίσω σε σχέση με όλες τις προηγμένες χώρες και αυτό οφείλεται στη νοοτροπία του ελληνικού λαού γενικά και στην έλλειψη αθλητικής παιδείας.

Το Κράτος εκφραστής αυτής της νοοτροπίας δεν παρέχει την απαραίτητη φροντίδα ούτε και την παιδεία ώστε να δίνεται η δυνατότητα να αθλείται ο καθένας από βρέφος μέχρι και 100 ετών. Λέγοντας αθλητική παιδεία εννοώ ότι το κράτος θα μπορούσε να δημιουργήσει τα απαραίτητο αθλητικό κλίμα, διαφωτίζοντας τον λαό με κάθε τρόπο για την ωφέλεια που μπορεί να έχει ο άνθρωπος από τον αθλητισμό, αρχίζοντας τη διαφώτιση αυτή από τα νηπιαγωγεία.