Κυριακίδης Στέλιος

ΒΕΡΟΛΙΝΟ 1936 – ΛΟΝΔΙΝΟ 1948

Ο ΗΡΩΑΣ ΤΗΣ ΒΟΣΤΩΝΗΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ
ΣΕ ΜΙΑ ΚΑΚΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

Ο Στέλιος Κυριακίδης (1910 – 1987) αγωνίσθηκε 2 φορές στους Ολυμπιακούς Αγώνες και 2 φορές στο Μαραθώνιο της Βοστώνης. Μετά τη νίκη του το 1946 στη Βοστώνη με χρόνο 2 ώρες 29.27 που αποτελούσε Πανευρωπαϊκό και Παγκόσμιο ρεκόρ έγινε ζωντανός θρύλος και ένας από τους διεθνούς εμβέλειας Έλληνες, που δεν γεννήθηκαν στον κυρίως εθνικό μας χώρο, αλλά σε άλλες μεγάλες εστίες του ελληνισμού. Ο Κυριακίδης βρίσκεται μαζί με τους Αριστοτέλη Ωνάση, και Μαρία Κάλας, αλλά και στους νεώτερους που ακολουθούν: τον Νίκο Γκάλη, τον Βασίλη Χατζηπαναγή και λοιπούς που αρχίζει πλέον να τους περιβάλει ένας Μύθος. Πολλές φορές αυτή η μυθοπλασία που προστίθεται μεταβάλει περιφερειακά την εικόνα, χωρίς όμως να την αλλοιώνει. Απλώς διανθίζει τον κορμό και προσθέτει μικρά στοιχεία λαϊκής φαντασίας. Κάτι τέτοιο ισχύει και για το επεισόδιο με το γερμανικό Μπλόκο στην Κατοχή. Στα 40 χρόνια που ο Στέλιος Κυριακίδης, μέχρι το θάνατό του εργαζότανε αφιλοκερδώς στην Τεχνική Επιτροπή του ΣΕΓΑΣ, από αγάπη για το Στίβο και είχαμε συχνή επαφή, μου είχε αφηγηθεί το επεισόδιο, επί λέξει ως εξής:

«Ήταν Μπλόκο στη γειτονιά. Είμαστε όλοι βουβοί και φοβισμένοι στα σπίτια μας. Περιμέναμε να έρθουν να ψάξουν. Σε μια στιγμή μπήκε στο δωμάτιο ένας Γερμανός υπαξιωματικός. Μας κοίταξε αμίλητος και πολύ αυστηρά κάτι φώναξε. Δεν καταλάβαμε. Είχα την πρόνοια να έχω πρόχειρη την ταυτότητα των Ολυμπιακών Αγώνων του Βερολίνου. Αυτό το έντυπο που αργότερα επισημοποιήθηκε ως διαπίστευση. Του το έδειξα. Ο Γερμανός στην αρχή το κοίταξε με δυσπιστία, μετά για δευτερόλεπτα έμεινε ακίνητος, γύρισε με κοίταξε και ακολούθως ξαναέστρεψε το βλέμμα του στο μικρό κομμάτι χαρτόνι, σε αχνό πράσινο ή φυστικί, που με μεγάλα γοτθικά γράμματα έγραφε: XI OLYMPIADE BERLIN 1936 και στη συνέχεια LEICHTATHLETIK. Άρχισε να αλλάζει χρώμα το πρόσωπό του. Ήταν νεαρός. Ασφαλώς το 1936 ήταν έφηβος. Ίσως οι Αγώνες του φέρνανε νοσταλγικές αναμνήσεις μέσα στην αντάρα του Πολέμου. Ίσως τα γοτθικά γράμματα του θύμιζαν τα μαθητικά θρανία ή την κρατική επιβολή. Με ξανακοίταξε. Πήρα θάρρος και ψέλλισα μια λέξη που θυμόμουν «Marathonlauf». Χαλάρωσε και ξαφνικά στάθηκε προσοχή, μου έδωσε την κάρτα, χαιρέτησε στρατιωτικά (όχι ναζιστικά) και έφυγε. Δεν είμαι βέβαιος εάν χαιρέτησε εμένα, την κάρτα που συμβόλιζε το κράτος ή τον Ολυμπισμό. Ίσως και τα τρία».

Οι ελληνικοί τίτλοι του Στέλιου Κυριακίδη έχουν ως εξής:

1ος Πανελληνιονίκης 12 φορές. Στα 5.000μ. το 1934 με 16.12.0, το 1936 με 15.45.0, το 1937 με 15.35.0 και το 1938 με 15.46.5. Στα 10.000μ. το 1934 με 32.53.6, το 1936 με 32.52.4, το 1937 με 32.52.ο και το 1938 με 32.56.5. Στο Μαραθώνιο το 1933 με 3.03.05.0, το 1934 με 2.49.42.0, το 1936 με 3.06.30.0 και το 1939 με 2.52.07.0.

1ος Βαλκανιονίκης 6 φορές. Στα 10.000μ. το 1934 με 33.49.2, το 1936 με 33.05.8. Στο Μαραθώνιο το 1934 με 2.40.42, το 1936 με 2.49.10, το 1937 με 2.57.22 και το 1939 με 2.52.07. 2ος Βαλκανιονίκης στα 10.000μ. το 1937 με 32.06.5 και στο Μαραθώνιο το 1933 με 3.03.05 και το 1938 με 2.31.20.

3ος Βαλκανιονίκης το 1939 στα 10.000μ. με 33.50.8 και το 1940 στο Μαραθώνιο με 2.46.43.

Πανελλήνια ρεκόρ στα 5.000μ. το 1937 με 15.35.0 και στα 10.000μ. το 1936 πρώτα με 32.52.4 και μετά με 32.28.0.