Μίχαλος Παναγιώτης

ΜΕΞΙΚΟ 1968

Ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΙΧΑΛΟΣ
ΣΕ ΥΨΟΜΕΤΡΟ 2.240 ΜΕΤΡΩΝ

Οι Αγώνες στην Πόλη του Μεξικού το 1968, είχαν πολλά νέα στοιχεία, αλλά και πολλά παράξενα ή διαφοροποιήσεις για την Ελληνική Αποστολή  και το Πόλο. Κατ’ αρχήν η ομάδα του Πόλο μετείχε για πρώτη φορά μετά 20 χρόνια. Ήταν επομένως η δεύτερη μεταπολεμική συμμετοχή της (η πρώτη ήταν το 1948), ενώ δυο συμμετοχές είχαμε και πριν τον Β’ ΠΠ (1920 – 1924). Ήταν μια νέα εντελώς ομάδα με αποκλειστικούς πολίστες (και όχι γρήγορους κολυμβητές) και έναν άριστο τερματοφύλακα τον Πειραιώτη Παναγιώτη Μίχαλο, μόλις 21 ετών, νεαρό πολίστα για την εποχή εκείνη.

Για τους Αγώνες στο Μέξικο, που τους είχε εγκρίνει η ΔΟΕ από το 1963, υπήρχαν πολλές αντιρρήσεις λόγω του μεγάλου υψόμετρου των 2.240μ. όπου το μειωμένο οξυγόνο θα δυσχέραινε την προσπάθεια των αθλητών από τη μια μεριά, αλλά θα διευκόλυνε τους άλτες από την άλλη. Στο Πόλο είχαν προκριθεί 16 ομάδες, μεταξύ των οποίων και η Αυστραλία. Αλλά η Ολυμπιακή Επιτροπή της Αυστραλίας δεν είχε την οικονομική δυνατότητα να στείλει την ομάδα. Οι παίκτες αποφάσισαν να καταβάλουν μόνοι τους τα έξοδα. Η ΔΟΕ δεν το δέχθηκε. Τότε υπήρχε ο απόλυτος ερασιτεχνισμός και οι αθλητές δεν έπρεπε να έχουν οποιασδήποτε  μορφής οικονομικές συναλλαγές. Έτσι μετείχαν τελικά 15 ομάδες. Για πρώτη φορά υπήρχε κανονικό τουρνουά, οι παίκτες μας έδωσαν 8 παιχνίδια και το ευχαριστήθηκαν. Αυτό γιατί μέχρι τότε έδιναν μόνο από έναν αγώνα. Βέβαια δεν διακριθήκαμε καθώς τερματίσαμε στην 14η θέση. Ο τελικός έγινε μεταξύ της Γιουγκοσλαβίας και της ΕΣΣΔ (σήμερα θα λέγαμε Σερβία – Ρωσία), και νίκησαν οι Γιουγκοσλάβοι με 13 – 11 στην παράταση. Αυτό παρά τα 7 γκολ του Ρώσου Αλέξη Μπαρκάλωφ, εκ των οποίων τα 2 στα 35 τελευταία δευτερόλεπτα.

Ο Παναγιώτης Μίχαλος κράτησε εκ νέου το πόστο του τερματοφύλακα και στους Ολυμπιακούς του Μονάχου το 1972, όπου η ομάδα μας (με νέο σύστημα πρόκρισης) έδωσε μόνο 4 αγώνες στη σειρά της, χωρίς να προχωρήσει. Το 1972 η ΕΣΣΔ κατάκτησε το Χρυσό, καθώς στον τελικό είχε τη φορά αυτή την Ουγγαρία.

Ο Παναγιώτης Μίχαλος δεν μπόρεσε να έχει Ολυμπιακή διάκριση στο άθλημά του ο ίδιος, όμως πριν φύγει (σχετικά σύντομα) από τη ζωή ως Προπονητής της Εθνικής Ομάδας, μαζί με τον Κούλη Ιωσηφίδη μπόρεσε να χαρεί την Εθνική Πόλο να περιλαμβάνεται στις «φιναλίστ» ομάδες των Ολυμπιακών Αγώνων.

Στο Μέξικο του 1968 (των ερασιτεχνικών Ολυμπιακών Αγώνων) δημιουργήθηκε ρεκόρ συμμετοχής αθλητών (6.626), γυναικών (844), κρατών (113), αθλημάτων (18) και αγωνισμάτων (172). Λόγω του Υψομέτρου η ΔΟΕ φιλοξένησε 2 εβδομάδες προ της έναρξης τους αθλητές με δικά της έξοδα, αυτό ήταν πρωτοφανές. Στο Μεξικό για πρώτη φορά γυναίκα άναψε το Βωμό στο Στάδιο. Ήταν η Ενρικέτα Μπαζίλιο. Επίσης στο μήκος ο Μπομπ Μπήμον πήδησε 8.90 (ρεκόρ) ενώ ο Αλ Έρτερ κέρδισε το 4ο Χρυσό Ολυμπιακό Μετάλλιό του στο Δίσκο. Στους Αγώνες αυτούς ο Πέτρος Γαλακτόπουλος κέρδισε το πρώτο του Ολυμπιακό Μετάλλιο και έθεσε τις βάσεις για το μετέπειτα άγαλμά του, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία όπως λέει και ο ποιητής.