Μαρσέλλος Γιώργος

ΤΟΚΙΟ 1964

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ «ΤΟΚΙΟ 1964»
ΤΟΥ ΣΗΜΑΙΟΦΟΡΟΥ Γ. ΜΑΡΣΕΛΛΟΥ

Τους Αγώνες επρόκειτο να οργανώσουν οι Ιάπωνες το 1940, λόγω όμως του πολέμου ανεβλήθησαν και τελέσθηκαν το 1964. Οι Αγώνες για πρώτη φορά στην Ασία, για πρώτη φορά σε Ασιατική χώρα.

Η ομάδα μας είχε συγκροτηθεί από αθλητές του Στίβου, Παλαιστές, Σκοπευτές και Ιστιοπλόους. Αρχηγός της Αποστολής ο Ναύαρχος Πύρρος Λάππας. Του Στίβου ο Γ. Τουμπαλίδης και προπονητής ο Giula Antal. Αθλητές οι: Μαρσέλλος, Μαγκλάρας, Πιερράκος, Τσακανίκας και Παπανικολάου. Ο Κουνάδης δενθέλησε να ακολουθήσει την Αποστολή.

Αναχωρήσαμε στις 4 Οκτωβρίου το απόγευμα, με αεροπλάνο της KLM. Πετάξαμε κυνηγώντας τον Ήλιο και έτσι η κάθε πτήση μας διαρκούσε μια μέρα. Φτάσαμε στο Τόκιο σε τρεις μέρες, αφού περάσαμε από το Κάιρο, το Μπαχρέιν της Σαουδικής Αραβίας και καταλήξαμε στο Καράτσι του Πακιστάν, όπου διανυκτερεύσαμε  στη Μπαγκ Κογκ της Ταϋλάνδης και από εκεί την άλλη μέρα μέσω Φιλιππίνων φθάσαμε στο Τόκιο.

Στο αεροδρόμιο  μας περίμεναν πάνω από εκατό δημοσιογράφοι. Κατά τη διάρκεια της τελετής στην Αθήνα, είχα υποσχεθεί στον Φουκουνάκα να τον δω πρώτο όταν θα έφθανα στο Τόκιο. Τον παρακάλεσα να τον συναντήσω αφού βεβαίως βρούμε τρόπο να αποφύγουμε το πλήθος.

Το Ολυμπιακό Χωριό ήταν παλαιοί Αμερικανικοί στρατώνες διασκευασμένοι, όπου διαμείναμε τρεις και καμιά φορά και τέσσερεις στο κάθε δωμάτιο.

Σπεύσαμε να ξεφύγουμε από το Χωριό και συναντήσαμε τον τελευταίο δρομέα τον Γιοσινιόρι Σακάι. Κινηθήκαμε σε μια Ιαπωνική παγόδα, με πολλά περίεργα γιαπωνέζικα αξιοθέατα μέσα σε ένα κήπο που όμοιο δεν ξανασυνάντησα ποτέ μου.

Ο Σακάι ήταν αθλητής των τετρακοσίων μέτρων, συμπαθέστατος, ομιλητικός αλλά μόνο στα γιαπωνέζικα, τα οποία μου μετέφραζε ο δημοσιογράφος Φουκουνάκα.

Καθυστερήσαμε αρκετά και όταν γύρισα στο Χωριό, συνέχισα τη συνέντευξη. Ξέμπλεξα αργά το βράδυ και κατάκοπος όπως ήμουν έπεσα στον ύπνο.

Έχουμε ήδη φθάσει στις 8 Οκτωβρίου και μας μένουν δυο ημέρες για να αρχίσουν οι Αγώνες. Κάθε μέρα δέχομαι την επίσκεψη του Φουκουνάκα. Όλοι οι συναθλητές είναι υπερήφανοι που έχουμε τέτοια δημοσιότητα.

Βρίσκομαι στο μπαλκόνι του Δημαρχείου και απαντάω σε ερωτήσεις των δημοσιογράφων. Έχω το θράσος να απαντάω στα Αγγλικά ακόμη και σε ερωτήσεις που δεν καταλάβαινα, αλλά υπέθετα τι με ρωτούσαν. Βέβαια τα αγγλικά μου δεν ήσαν κακά όμως αρκετά για να έχω μια ευπρόσωπη παρουσία δίπλα στο Δήμαρχο. Η φλόγα μετά την τελετή που έγινε στην Αθήνα, δυο μέρες πριν γεννηθεί ο γιός μου ο Μάνος έφθασε αεροπορικώς στην Ιαπωνία και μεταφέρθηκε πάλι αεροπορικώς σε τέσσερα σημεία της Ιαπωνίας. Μετά από ενάμιση μήνα που διήρκησε η  λαμπαδηδρομία 100.000 δρομέων, φθάνει σήμερα στην Πρωτεύουσα. Όλοι βρίσκονται στο Στάδιο. Εγώ είμαι ακόμη στον εξώστη του Δημαρχείου. Είμαι Σημαιοφόρος και πρέπει σύντομα να μεταβώ στο πόστο μου. Ανησυχώ αλλά απεδείχθη ότι έχουν γνώση οι φύλακες. Ακριβώς μετά το πέρας της τελετής στο Δημαρχείο με πήραν και σε λίγα λεπτά με πήγαν στην κορυφή της παρέλασης, όπου παρέλαβα τη σημαία. Υπήρξα ο πρώτος που εισήλθε στο Ολυμπιακό Στάδιο, με την έναρξη και είχα επίσης το προνόμιο να έχω υπάρξει και πρώτος δρομέας της δάδας. Γεγονός μοναδικό στην Ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων. Κάθε φορά που το σκέπτομαι συγκινούμαι και νοιώθω ευλογημένος που είχα αυτή τη σπάνια και μοναδική ευκαιρία. Είμαστε έτοιμοι για την παρέλαση και ακούμε τους αλαλαγμούς 75.000 θεατών να επευφημούν τον τελευταίο δρομέα να ανεβαίνει για να μεταλαμπαδεύσει το Ολυμπιακό Φως στο βωμό των Αγώνων.

Οι επευφημίες του κόσμου συνεχίστηκαν και μετά το άναμμα του βωμού με την Ολυμπιακή Φλόγα. Η είσοδος των ομάδων ενθουσίασε τα πλήθη και ήμουν ο πρώτος που αισθάνθηκα αυτό το ρίγος της συγκίνησης και της τιμής.