Μουράτης Ανδρέας

ΕΛΣΙΝΚΙ 1952

Ο ΣΤΙΒΑΡΟΣ ΣΑΝ ΤΟ «ΜΙΣΟΥΡΙ»
ΑΜΥΝΤΙΚΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΟΥΡΑΤΗΣ

Ο Ανδρέας Μουράτης (1926 – 2001) γενν. στο Νέο Φάληρο και εργαζόταν στο Λιμάνι πριν παίξει στην Α’ ομάδα του Ολυμπιακού. Απλοϊκός με αγαθή ψυχή και χωρίς σχολική μόρφωση, είχε ένα εντυπωσιακό ταλέντο προσαρμογής στις απαιτήσεις του Ποδοσφαίρου. Ακόμη δεν ήταν γρήγορος ή δυνατός σουτέρ, υστερούσε σε αυτά έναντι των παικτών στην ίδια θέση Ρωσσίδη και Σταφυλίδη, αλλά το πάθος του για το Ποδόσφαιρο, τον έφερνε στην κορυφή. Ήταν μια ανάλογη μορφή με αυτή του Γιώργου Καραγκούνη. Στην Εθνική Ομάδα ήταν αναντικατάστατος, στα κτυπήματα φάουλ και πέναλτι μοναδικός και η απλή συμπεριφορά του τον έφερε μέχρι Αρχηγό στον Ολυμπιακό.

Στην Ελλάδα το παρατσούκλι του ήταν «Μισούρι» μετά την εντυπωσιακή σε όγκο παρουσία του αμερικανικού θωρηκτού στον Φαληρικό Όρμο. Στην Τουρκία όπου έπαιξε με την Εθνική Ομάδα τον απεκάλεσαν «Μουράτ Ασλάν», δηλαδή λιοντάρι. Το 1952 με την Εθνική Ομάδα πήγε το μακρύτερο ταξίδι της ζωής του. Στο Ελσίνκι της Φινλανδίας για να μετάσχει των Ολυμπιακών Αγώνων του 1952. Με το σύστημα του απλού νοκ άουτ χάσαμε με 2 – 1 και αποκλεισθήκαμε. Μας νίκησαν οι Δανοί, οι οποίοι στην τελική κατάταξη κατέλαβαν την 5η θέση. Τότε οι Σκανδιναβοί κυριαρχούσαν. Π.χ οι Σουηδοί κατακτήσανε το Χάλκινο Μετάλλιο.

Ο Μουράτης έπαιζε στην Εθνική Ομάδα μέχρι το 1953. Σταμάτησε στα 27 χρόνια του καθώς αποκλείσθηκε από την ΕΠΟ με ισόβιο αποκλεισμό, καθώς μέσα στην απλοϊκότητά του έκανε κινήσεις μέσα στους κόλπους των διεθνών, αλλά και σε ταξίδια στην Αίγυπτο που προκαλούσαν τότε το φίλαθλο ή δημόσιο αίσθημα. Ολοκλήρωσε την καριέρα του ως παίκτης και προπονητής του Αργοναύτη Πειραιά.