Μπόνας Στέλιος

ΜΕΛΒΟΥΡΝΗ 1956

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΤΕΛΙΟΥ ΜΠΟΝΑ
ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΣΤΗΝ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ

Η αποστολή ήταν 16μελής, 4 συνοδοί και 12 αθλητές. Αρχηγός της αποστολής ήταν ο Βασίλειος Λεωντόπουλος. Προπονητής και Αρχηγός Στίβου ο Otto Simitsek. Επίσης Μέλη της Αποστολής ήσαν ο Κωνσταντίνος Σταυρίδης, Γενικός Γραμματέας της ΕΙΟ και Θάνος Κουτσουκόπουλος Γενικός Γραμματέας της Κωπηλατικής Ομοσπονδίας. Αθλητές ήσαν: Στίβος Γ. Ρουμπάνης, Γ. Παπαβασιλείου, Ε. Δεπάστας, Ι. Καμπαδέλης, Δ. Κωνσταντινίδης και Γ. Τσακανίκας. Σκοποβολή Γ.Βήχος, Ε. Χρυσάφης. Πάλη Α.Γεωργούλης. Ιστιοπλοΐα Στέλιος Μπόνας, Σπύρος Μπόνας. Κωπηλασία Ν.Χατζηγιακουμής ο οποίος ήταν στην Μελβούρνη ένα χρόνο πριν ως οικονομικός μετανάστης.

Το ταξίδι είχε διάρκεια 56 ωρών με τη γαλλική εταιρία ΤΑΙ και πρώτο σταθμό για ανεφοδιασμό το Αμπαντάν (Περσία), αντί του Καϊρου, διότι η Αίγυπτος ήταν σε εμπόλεμη κατάσταση με την Αγγλία λόγω της κρατικοποίησης της διώρυγας του Σουέζ.

Επόμενοι σταθμοί ήσαν: Καράτσι (Πακιστάν), Σαϊγκόν (Βιετνάμ), Ντάργουιν (Βόρεια Αυστραλία) Σίδνεϋ και Μελβούρνη.

Στο Ολυμπιακό χωριό την επόμενη ημέρα έγινε η διαπίστευση και η έπαρση της σημαίας μας. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες της εποχής εκείνης αλλά και για αρκετές ολυμπιάδες ήταν πραγματική γιορτή, διότι δεν υπήρχε η εμπορευματοποίηση που υπάρχει σήμερα αλλά και τα μέτρα ασφαλείας που ισχύουν πλέον.

Θυμάμαι ότι  κάθε αθλητής των ομάδων είχε δικαίωμα να φέρνει  2 άτομα την ημέρα στο χωριό. Επίσης μαζευόταν πολύς κόσμος έξω από το χωριό για να δώσουμε αυτόγραφα.

Το γεγονός που σημάδευσε έντονα τους Ολυμπιακούς Αγώνες τότε ήταν η άφιξη, μετά από 2 ημέρες, από εμάς, της ουγγρικής ομάδας και όταν έγινε η έπαρση της σημαίας τους οι Ούγγροι αθλητές της υπέστειλαν και την έκαψαν και στην θέση της έβαλαν την πραγματική σημαία της, διότι μερικούς μήνες πριν είχαν εισβάλει τα ρωσικά τανκ στην Βουδαπέστη και είχαν πνίξει στο αίμα στην εξέγερση των Ούγγρων κατά του  καθεστώτος.

Και δεν έφτανε μόνο αυτό. Όταν προκρίθηκαν  στον τελικό της υδατοσφαίρισης η Ουγγαρία και η Σοβιετική Ένωση, ήταν φυσικό το νερό στο κολυμβητήριο να «αλλάξει χρώμα» από τις συμπλοκές.

Η ομάδα όλη βέβαια πέρα τον κομισάριων δεν επέστρεψε ποτέ στην Ουγγαρία. Ζήτησαν πολιτικό άσυλο και από εκεί πήγαν σε διάφορες χώρες ανά τον κόσμο.

Συγκινητικές ήταν οι εκδηλώσεις και η αγάπη των ομογενών της Μελβούρνης. Κάθε μέρα είχαμε συνεχώς προσκλήσεις από διάφορα σωματεία αλλά και από μεμονωμένες οικογένειες. Μέχρι ενός σημείου βέβαια μπορούσαμε να ικανοποιήσουμε τις επιθυμίες τους διότι είχαμε και αγωνιστικές υποχρεώσεις. Έτσι για ικανοποιήσουμε όσους περισσότερους μπορούσαμε αποφασίστηκε μια Κυριακή και πήγε όλη η αποστολή στη Εκκλησία. Μην ξεχνάμε ότι στην Μελβούρνη ζούνε 1.000,000 Έλληνες. Θυμάμαι δε ότι μαζί με την Ελληνική ομάδα είχε έρθει και η ομάδα της Αιθιοπίας, διότι όπως είναι γνωστό οι Αιθίοπες είναι Χριστιανοί Κόπτες. Με την επίσημοι στολή τους, κάτασπρη και κατάλευκη κελεμπία. Μου έκαναν εντύπωση γιατί μέχρι  τότε ήταν οι πιο κατάμαυροι άνθρωποι που είχα δει.

Στην αποστολή της Ουγγαρίας συμπεριλαμβάνετο και η περίφημη ομάδα Ποδοσφαίρου από τους οποίους 2-3 εξ αυτών έπαιζαν για αρκετά χρόνια στην Real Μαδρίτης και αργότερα ο Φέρενς Πούσκας ήταν και προπονητής του Παναθηναϊκού.

Μετά από 50 χρόνια που ξαναπήγα αντίκρισα μια διαφορετική πόλη. Τότε ήταν μια άσχημη σκοτεινή πόλη με στενά δρομάκια εκτός από μερικά βικτωριανά κτίρια τα οποία διατήρησαν και αναπαλαίωσαν όπως ένας από τους 3 τεράστιους σιδηροδρομικούς σταθμούς.

Είναι μια πόλη πολύ φωτεινή με τεράστιους δρόμους πάρκα, άφθονο πράσινο. Θεωρείται μια από τις καλύτερες πόλεις τους κόσμου.

Επίσης το 2006 που ξανασυναντήθηκαν όλες οι ομάδες πέραν της ομάδος της Αυστραλίας, Νέας Ζηλανδίας και Αγγλίας η πιο πολυπληθής ομάδα ήταν της Ουγγαρίας οι οποίοι έδωσαν ραντεβού μετά από 50 χρόνια και ξανασυναντήθηκαν από διάφορες χώρες στον κόσμο που ζουν σήμερα όπου τους οδήγησε στην ελευθερία.

Όσον αφορά τους τύπους σκαφών, έγιναν οι εξής κατηγορίες. Finn, Star, Dragon, 5.5 μέτρα και για μοναδική φορά εκεί τα  Sharpie (12μ.) στα οποία λάβαμε μέρος με τον αδελφό μου Σπύρο. Συμμετείχαν 29 σκάφη γενικά, αλλά επίσημα 13 από ισάριθμες χώρες. Καταλάβαμε την 11η θέση εάν θυμάμαι καλά. Θα είχαμε πολύ καλύτερη θέση εάν είχε γίνει πιο έγκαιρη προετοιμασία και η ΕΟΕ είχε αποφασίσει νωρίτερα να προμηθευτούμε ένα σκάφος. Η παραγγελία έγινε την τελευταία στιγμή και το παραλάβαμε στην Αυστραλία λίγο πριν τους Αγώνες.