Παρασκευόπουλος Παναγιώτης

ΠΑΡΙΣΙ 1900

Ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΣ
OLYMPIAN, ΙΑΤΡΟΣ, ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣ

Ο Παναγιώτης Παρασκευόπουλος (1875 – 1956) 2ος Ολυμπιονίκης το 1896 στη Δισκοβολία και 4ος στο ίδιο αγώνισμα στο Παρίσι το 1904 ήταν ο πρώτος Έλληνας αθλητής – αλλά και παγκόσμια – που προσπάθησε να συσπειρώσει τους συναδέλφους του αθλητές ώστε να διεκδικήσουν όποια προνόμια για να επιτελέσουν καλύτερα το έργο τους. Ακολούθησαν με τους ίδιους στόχους ο Γρηγόρης Λαμπράκης τη δεκαετία του ’30, όπως μετά τον Β’ ΠΠ και ο Δημήτρης Σκούρτης, μετά άλλες δυο δεκαετίες, με τον ΕΔΕΑΣ. Ο Παναγιώτης Παρασκευόπουλος δημιούργησε αίσθηση όταν για πρώτη φορά το 1907 ίδρυσε το «Σύνδεσμο Ελλήνων Αθλητών». Για την εποχή εκείνη το γεγονός προκάλεσε ένα πραγματικό «σοκ» καθώς οι αθλητές ήσαν ερασιτέχνες και με τα Σπορ ασχολούντο μόνο όσοι είχαν την δυνατότητα. Δηλαδή οι ευκατάστατοι, κατά την βρετανική αντίληψη. Όμως οι Έλληνες αθλητές, οι οποίοι ήδη είχαν ιδιαίτερα διακριθεί στους   Ολυμπιακούς Αγώνες 1896, 1900 και 1904 προήρχοντο από τις ασθενέστερες οικονομικά τάξεις και βεβαίως υπέφεραν. Ο Παρασκευόπουλος, ιατρός ήδη, έβλεπε μπροστά του να ορθώνονται τα προβλήματα. Για τούτο ζητούσε νομοθετική ρύθμιση και κοινωνική αντιμετώπιση. Η προσπάθεια δεν απέδωσε. Το 1920 ο Παρασκευόπουλος περισσότερο ολοκληρωμένος και με μεγαλύτερη εμπειρία, επανήλθε με την  ίδρυση της «Ένωσης των Ελλήνων Αθλητών» στην οποία Γενικός Γραμματέας ήταν ο Κωνσταντίνος Ρουμπέσης (επίσης Olympian). Σύμφωνα με το καταστατικό της Ένωσης σκοπός του Σωματείου ήταν η βελτίωση της μειονεκτικής θέση στην οποία βρισκόντουσαν οι αγωνιζόμενοι και αγωνιούντες αθλητές στο διεθνή χώρο,  έναντι των ανταγωνιστών τους. Η κίνηση του Παρασκευόπουλου σίγουρα θα είχε κάποια αποτελέσματα, αλλά οι βαλκανικές συγκυρίες δεν βοηθούσαν. Αρκεί να σκεφθούμε ότι την περίοδο εκείνη είχαμε την Μικρασιατική Εκστρατεία και την μετέπειτα τραγωδία της Σμύρνης.  Πάντως ο Παρασκευόπουλος επέμενε και γραπτώς ή με παραστάσεις στο Υπουργείο Παιδείας, την Ολυμπιακή Επιτροπή και τον ΣΕΓΑΣ καθώς επιχειρούσε να επιτύχει κάτι, πολύ προχωρημένο ως ακατόρθωτο. Η προσπάθεια της Ένωσης ήταν διττή. Από τη μια ζητούσε ευρύτερη καλλιέργεια άσκησης των νέων και από την άλλη καλύτερη προετοιμασία για τους Ολυμπιακούς της Αμβέρσας το 1920. Η κίνηση δεν απέφερε όσα οι εμπνευστές της Ένωσης επεδίωκαν. Όμως είχε κάποια αποτελέσματα. Η Αποστολή ήταν ογκώδης με 54 αθλητές (ρεκόρ). Υπήρξε επίσης μια υποτυπώδης προετοιμασία με τη βοήθεια του Παρασκευόπουλου, ο οποίος ήταν μελος της Επιτροπής Ολυμπιακής Προπαρασκευής. Τέλος η Ολυμπιακή Επιτροπή υπό την πίεση των γεγονότων δέχθηκε για πρώτη φορά να μετάσχουμε και σε 2 νέα ομαδικά Σπορ, το Πόλο και το Ποδόσφαιρο.