Ρωσίδης Ηλίας

ΕΛΣΙΝΚΙ 1952

Ο ΗΛΙΑΣ ΡΩΣΣΙΔΗΣ ΑΝΑΠΟΛΕΙ
ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΟΥ ΣΤΟ ΤΑΜΠΕΡΕ

Θυμάμαι το καλοκαίρι του 1952, πως μας ανακοίνωσαν ότι θα πάμε στους Ολυμπιακούς Αγώνες που εκείνη τη χρονιά ήσαν στη Φινλανδία. Οι άνθρωποι που ηγούντο τότε του Ποδοσφαίρου, ο Ανδριανόπουλος, ο Νικολαΐδης, ο Κατράτζος και άλλοι έπεισαν την Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή ότι η ομάδα μας ήταν δυνατή και έπρεπε να την δηλώσουν. Στήριξαν την άποψή τους αυτή στο γεγονός ότι την προηγούμενη χρονιά, το 1951, η Εθνική μας Ποδοσφαίορου στους Μεσογειακούς Αγώνες είχε κερδίσει το Χρυσό Μετάλλιο.

Τότε οι συμμετοχές δεν στηρίζοντο σε προκρίσεις, αλλά σε απλές δηλώσεις. Πράγματι άρχισαν οι ετοιμασίες και προσκλήθηκαν 14 παίκτες με βάση τον Ολυμπιακό. Μαζί με εμένα ήταν ο Ανδρέας Μουράτης που είμαστε στα μπακ, ο Θανάσης Μπέμπης, ο Μπάμπης Δρόσος, ο Γιώργος Δαρίβας, ο ψηλός Χαράλαμπος Κοτρίδης και ο καινούργιος ο Ιωάννου. Τότε παίζαμε με τρίτο μπακ στο κέντρο. Τη θέση αυτή τη δώσανε στο μεγάλο ταλέντο που μόλις είχε εμφανιστεί στον Αστέρα Γκύζη, τον Κώστα Λινοξυλάκη, που ήταν 19 χρονών και τον είχε πάρει ο Παναθηναϊκός.

Στη Φινλανδία Αρχηγός όλης της Αποστολής ήταν ο Γενικός Γραμματέας της Ολυμπιακής Επιτροπής Ιωάννης Κετσέας, ενώ είχαμε μαζί μας και τον κορυφαίο τότε διεθνή διαιτητή Σωτήρη Ασπρογέρακα, ο οποίος έπαιξε το παιχνίδι Ουγγαρίας – Βελγίου και ήταν άριστος.

Εμείς δώσαμε μόνο ένα αγώνα. Παίξαμε στην μικρή πόλη Τάμπερε και χάσαμε από τη Δανία. Όλοι αναγνώρισαν ότι παίξαμε πολύ καλά, αλλά τότε η Δανία ήταν δυνατή. Η Ουγγαρία κέρδισε το Χρυσό και η Δανία ήταν 5η ανάμεσα στις 18 ομάδες που λάβαμε μέρος. Τότε είχε ακουστεί πολύ ο Τερματοφύλακας Νίκος Πετζαρόπουλος του Πανιωνίου για το θαυμάσιο παιχνίδι που έκανε. Αργότερα έπαιξε και στην Ιταλία. Το αστείο είναι ότι ο Τερματοφύλακας Κουρουκλάτος που κέρδισε το Χρυσό στους Μεσογειακούς δεν ήταν στην Ομάδα. Αναπληρωματικός Τερματοφύλακας  ήταν οι Μιχάλης Δελαβίνιας, 31 ετών, ο μεγαλύτερος της ομάδας. Άλλοι που παίξανε ήσαν ο σέντερ – φορ Ηλ. Παπαγεωργίου της ΑΕΚ, ο Λάκης Πετρόπουλος του Παναθηναϊκού που αργότερα έγινε πολύ καλός προπονητής επίσης, ο Πούλης, ο Εμμανουηλίδης της ΑΕΚ και ο Πατάκας που όμως δεν αγωνίσθηκε γιατί τότε οι ομάδες, όπως άρχιζαν τελείωναν, δεν εγίνοντο αλλαγές μέσα στο παιχνίδι. Μετά την ήττα μας από τη Δανία επιστρέψαμε στην Ελλάδα (τα παιχνίδια ήσαν νοκ – άουτ) διότι έτσι αποφάσισε ο Αρχηγός Ιωάννης Κετσέας. Οι παίκτες του Μπάσκετ δεν ήθελαν να γυρίσουν πίσω, για να παρακολουθήσουν τους Αγώνες και δημιουργήθηκαν ιστορίες.